پایه ها :
برای نگهداری سیم های هوایی از تیرهای چوبی و بتونی استفاده می گردد. ولی در موارد خاص مانند عبور از عرض رودخانه ها، تپه ها و مناطق كوهستانی كه مسیرها طولانی و بلند می باشد از دكل های فلزی استفاده می شود. پایه های خطوط توزیع هوایی اغلب از نوع چوبی،‌ بتونی و یا فولادی می باشد. از انواع دیگرپایه های مورد استفاده در شبکه های توزیع هوایی می توان به پایه های پیش تنیده، فیبر گلاس، کمپوزیت، فولادی و حتی آلیاژهای آلومینیومی اشاره کرد.
پایه مناسب باید توانایی تحمل نیرو های عمودی وافقی وارده را داشته باشد. نیروهای عمودی وارده به پایه ناشی از وزن سیم، یراق آلات، مقره و کنسول بوده و نیرو های افقی شامل کشش سیم، فشار باد و نیرو های ناشی از وزن هادی در نتیجه غیر یکنواخت بودن فاصله پایه از یکدیگر و زاویه انحراف خط می باشد.
پایه ها بر اساس نیروهای وارده بر آنها و بار گذاریشان به سه دسته زیر تقسیم می شوند :
1) پایه های تو خطی (میانی) : که همان پایه های میانی در یک خط مستقیم هستند.
2) پایه های کششی : تیر هایی که در نقاط زاویه و انحراف خط نصب می شوند.
3) پایه های انتهای خط : تیر هایی که در انتهای یک خط نصب می شوند نیروی کشش وارد بر آنها یک طرفه است.

1 ) پایه های چوبی :
پایه های چوبی به طور وسیع در سیم توزیع برق و خطوط راه آهن برقی و تلفن مورد استفاده قرار می گرفتند. در شبكه های فشار ضعیف و به طور كلی در شبكه های انتقال به صورت H (دوتایی) به كار می رفتند و اگر به استحكام و مقاومت بیشتری نیاز بود، از بازوها یا سیم هایی كه به شكل x می باشد. به عنوان پشت بند (مهار) آنها استفاده می شد. امروزه استفاده از این پایه ها به مناطقی که امکان تردد وسایل نقلیه برای برپا کردن تیر های سنگین بتنی میسر نباشد محدود شده است پایه های چوبی دارای سه مزیت اساسی می باشند :
1 ) پایه های چوبی عایق طبیعی خوبی هستند.
2 ) در مناطقی كه چوب فراوان می باشد ارزانتر تمام می شود.
3 ) به علت سبكی آنها حمل و نقلشان آسانتر است.

از معایب آن می توان به موارد زیر اشاره کرد :
1) آسیب پذیری در برابر عوامل جوی از جمله امکان آتش گرفتن آن در اثر رعد و برق و یا تخلیه جزیی مقره سوزنی با فازها.
2) پوسیدگی
3) تغییر شکل
پایه های چوبی معمولاً از چوب درختانی چون درخت سرو آزاد و درخت شاه بلوط، راش، ممرز، تبریزی، صنوبر، افرا، اکالیپتوس، انجیلی و درخت كاج به دلیل اینكه بایستی پایه ها راست و قوی و مخروطی شكل و بدون گره باشند، استفاده می شود. برای اشباع كردن چوب از روغن قطران خالص استفاده می شود. یعنی از قطران خالصی که از زغال سنگ بدست می آید. قطرانی كه در حرارت كم استخراج شده باشند و آب موجود در روغن نباید از یک درصد حجم آن بیشتر باشد.

2) پایه های فلزی (فولادی) :
در جاهایی كه قدرت و مقاومت زیادی نیاز می باشد و یا در مسیر هایی که امکان حمل و نقل پایه های سنگین مشکل بوده و چند تکه کردن پایه ها ضرورت داشته باشد از پایه های فولادی استفاده می شود. معمولاً پایه های به دو قسمت لوله ای و ساختمانی یا اسكلتی تقسیم می شوند. نوع لوله ای آن شامل چند قسمت لوله ای شكل با قطرهای مختلف كه روی یكدیگر سوار می شوند، می باشند و نوع ساختمانی (اسكلتی) آن از چندین نبشی فولادی تشكیل شده كه به یكدیگر پیچ یا جوش شده اند.
پایه های فلزی را می توان به طور مستقیم در زمین، یا داخل پایه ای که بتون ریزی شده و یا روی صفحه فلزی (فلنج) که با پیچ و مهره محکم می شود قرار داد.
این پایه ها در معرض حمله حشراتی مانند موریانه قرار نمی گیرند. عمر آن نسبتاً زیاد است. البته بایستی گالوانیزه باشند از امتیازات دیگر آن این است كه می توان طول آن را به هر میزان كه خواسته باشیم انتخاب كنیم بیشتر از این پایه ها بدلیل زیبایی و یکنواختی آنها در سیستم های روشنایی شهرها به منظور حفظ زیبایی شهر استفاده می شود.

3) پایه های بتونی :
امروزه پایه های بتونی جای پایه های چوبی و فولادی را گرفته اند. زیرا هم از نظر شكل ظاهری جالب تر و هم با دوامتر می باشند. این پایه ها سنگین ترند و حمل و نقل آنها گران تمام می شود ولی از نظر مكانیكی بسیار قوی می باشند و عمر بیشتری دارند به خصوص در جاهایی كه عمر تیر چوبی بدلایل وجود مواد خورنده زمین كم می باشد. از تیرهای بتونی استفاده می شود.
تیرهای بتونی به دو دسته توپر و توخالی تقسیم بندی می شوند. نوع توپر آن از میله گرد های فلزی و بتون تشكیل شده است معمولاً بشكل H یا چهارگوش می باشد که پله هایی كه در قسمت مادگی آن وجود دارد. از نظر بلندی به دسته 9 متر، 12 متر، و 15 متری و از نظر تحمل قدرت مكانیكی برای تیر های 9 متری به چهار دسته 200، 400، 600 و 800 كیلوگرم، برای تیر های 12 متری به پنج دسته 200، 400، 600، 800 و 1200 کیلو گرم و برای تیر های 15 متری به چهار دسته 400، 600، 800 و 1200 کیلو گرم نیرویی تقسیم می گردند. منظور از تیر بتونی 200 كیلوگرمی این است كه نیروی مجازی كه می توان بر روی تیر در 30 سانتیمتری از رأس تیر (تقریباً محل اتصال كراس آرم به تیر) به آن وارد كرد 200 كیلوگرم می باشد كه 40 درصد نیروی نهایی تیر است. نوع توخالی آن بدین ترتیب ساخته می شود كه میله گردهای مقاوم و بتون را در داخل محفظه مخروطی شكل می ریزند و سپس به وسیله یک ماشین مخصوص مناسبی برای مدت 10 تا 15 دقیقه آن را می چرخانند و این عمل باعث می شود كه بتون به وسیله نیروی گریز از مركز به طرف خارج فشرده گردد و داخل آن توخالی شود. تیرهای بتونی توخالی سبک تر از نوع توپر می باشند. تیرهای بتونی توخالی به شكل گرد می باشند.

گودبرداری جهت نصب پایه ها :
برای اینكه بتوان چاله تیر را با اندازه مناسب حفر نمود بایستی عوامل زیرا را در نظر گرفت:
1 ) اندازه طول و قطر تیر
2 ) جنس زمین
3 ) وزن و نیروهای كششی
قطر چاله بایستی با اندازه ای باشد كه فضای كافی در هر طرف پایه جهت پر كردن اطراف آن و محكم نمودن آن و همچنین جهت مانور تیر و قرار دادن آن در طول خط وجود داشته باشد.
به طور كلی عمق چاله بایستی باندازه %10 طول كل تیر با فاصله 60 سانتیمتر باشد.

برای تیر 9 متری
برای تیر 12 متری

البته باید توجه داشت كه عمق چاله در زمین های بسیار سخت و تخته سنگ ها لازم نیست به اندازه عمق چاله در زمین های خاكی باشد زیرا مقاومت آنها برای نگهداری تیر بیشتر است. همچنین برای نصب تیر در زمین های شنی (كه اكثراً جنس زمین از شن است) و یا باتلاقی بایستی عمق چاله را بیشتر در نظر گرفت.
جنس زمین طبق استاندارد وزارت نیرو به سه دسته تقسیم می شود :
1 ) زمین های سست : این زمین ها شامل شن نرم، خاک رس، كود و لجن، سنگ ریزه ، خاک سست و یا تركیبی از انواع این ها می باشد.
2 ) زمین های سفت : شامل خاک رس و شن به صورت خشک و سفت، شن سفت كه نشت نكند. سنگریزه و خاک ریگ دار سفت (مخلوط با شن)، صخره سست، رسوب سخت، خاک شسته، رس آبی یا زرد، ریگ رسوب های سخت و یا تركیبی از خاک های نامبرده و به اندازه های متفاوت می باشند.
3 ) زمین های سنگلاخی : در این زمین ها برای كندن چاله احتیاج به دینامیت یا كمپرسور می باشد و از تخته سنگ های سخت و یک پارچه تشكیل شده است.

ابعاد گودها
الف) برای تیرهای 9 متری و مهار فشار ضعیف :
برای پایه
برای مهار
برای پایه و مهار

ب) ابعاد گودها برای تیرهای 12 متری و مهار فشار قوی :
برای پایه
برای مهار
برای پایه و مهار
علت اینكه در موارد بالا اندازه طول گود بیشتر از عرض آن در نظر گرفته شده است برای این است كه در صورت لزوم برای قرار دادن پایه در طول خط بتوان در چاله مانور داد.

طریقه نصب پایه در زمین :
بایستی پایه در وسط گود قرار داده شود تا اطراف آن را بتوان با سنگ لاشه پر كرد مثلاً برای تیر 9 متری كه عمق گود آن 150 سانتیمترمی باشد. ابتدا حدود 40 سانتیمتر از گود را با سنگ لاشه پر كرده و سپس شروع به ریختن شفته آهک یا مخلوط آب و خاک می نماییم. به طوری كه پس از پر كردن خلال و فرج بین سنگ لاشه ها حدود 10 سانتیمتر روی سنگ لاشه ها را بپوشاند. به همین ترتیب سه لایه پر می كنیم تا تمام گود پر گردد.